وقفه طولانی

بعد از یه مدت طولانی وسط اشفتگی های درونی و بیرونی!! یهو وبلاگم یادم اومد جایی که لازم نیست درونم رو پنهان کنم...توی این مدت خیلی درگیر بالا و پایین خلقی بودم...راستش خودم دوست ندارم واسه این حالت اسم بذارم...ولی دکتر می گه افسردگیه!!!اختلالی که بعد از عمیق شدن غم بوجود میاد...یه روز چشممو باز کردم فهمیدم واقعا نمی تونم به زندگیم ادامه بدم...نفس کشیدنم سنگین شده بود...هیچ دلیلی توی ذهنم نبود که چرا من وجود دارم...زندگی همه جذابیتش رو برام از دست داده بود...حتی حوصله نداشتم خودمو توی اینه ببینم...حرفی برای گفتن نداشتم...حتی توانایی درد و دل رو هم نداشتم...ذهنم از هر حرفی خالی بود...فقط یه جمله توی ذهنم جولون می داد کی زندگیه من به پایان می رسه؟؟؟؟